Minggu, 20 Desember 2009

helikoptruk

Uva masi bingung ne mo ngapain aja wad ngabisin liburan. Jujur aja. Liburan hari pertama diabisin di tempat tidur. I was lying on the bed whole the day. A lamak e ngango ka ngango se. Dag ado yg k dikarajoan lai do. Huuuuuua... *kuok gadang-gadang.

Pagi. Hari Senin jam 6.00 uva jago. Sholat. Lalok liak. Dag ado angin dag do kantuik, tumben-tumbennyo ama dag berang va lalok liak. Jam 7.30 dijagoan deg ama. Kecek ama, apa nio pai caliak kakak ka Bandung. Take a leaf (dibaco : nebeng) samo tetangga yg kebetulan kurang karajo. Bolak baliak Jakarta-Padang. Tah deg a lo lah apak ko. Kabanyo apak tu baok truk paangkuik basi-basi gitu deh. Paneh hati. Uva minta ikuik lo. Secara.. satu-satunyo makhluk (keculai nathan, inyong, cingkecil and little kitties, inyaw, segala jenis lauak, jeki, jeko, picko n ayam-ayam lainnya, nyamuak, cicak, kapuyuak, nyamuak jo talua-taluanyo samo kapalo maco ju teri di kulkas) JUST ME : UPA HAYATONG YANG SAUMUA IDUK PAI-PAI PALIANG KAREH CUMA KA KAMPUANG. Itupun masi dakek bukik tinggi gitu deh. Matur.

Tu uva protes. Masak uva sorang se urang ateh rumah yg dag pernah kalua sumatera. Ka baa jo uva ngecek jo ama. Ama barek ati malapeh uva pai walaupun samo ama. Masalahnyo, kecek ama, kalo anag gadih naiak oto prah konotasinyo buruak. Va dag ngarati sepenuhnyo kecek ama do. Tapi uva tetap ingin pai.

Sekitar jam 12, ina alias cingkoneang nelpun. Dirinya ngajak uva pai libur ka bukik. Nginap in an humble hotel. It’s cheap, she thought. “Cuma” satuih ibu samalam – sakamar.

Dag tau lah.

Oh God, give me an unforgettable vacation with any one please.

Tidak ada komentar:

Posting Komentar